Sokakta Büyüyen Son Nesilden – 1

Şimdiler de bomboş sokakları gördükçe iç geçiren onlarca kişiden biriyim. Ama şimdi ki çocuklara da aslında biraz hak veriyorum. Bakınsanıza sayın seyirciler bizim zamanımızda bir sürü boş alan vardı. Halı saha diye bir kavram yoktu. Boş alanın bir tarafına 2 taş,diğer tarafa da 2 taş al sana en kral top sahası. Şimdi boş arsa mı kaldı efendim, tutturmuşlar bir kentsel dönüşüm zımbırtısı, kötü demiyorum ama takip edilmediğinde ki Türkiye burası hemen ranta dönebiliyor. Şuan döndüğü gibi.
Bilinç yok, kural basit;
+ arsa boş mu ?
– boş
+ al sana 2
– bana 2
hadi dikelim. Bu kadar kısa dialog var ise de inanırım. Düşünce güzel ama ingilicce anlayamadık kavramı 🙂 gelelim konumuza

O zaman ‘eskiden böylemiydi efendim‘ gibi bir klişeyle konumuza girelim.

Mahalleli bizim konuşma sesimizden rahatsız olurdu, o kadar çok kişi ile oynardık ki, şimdi ki bu boş sokaklarda annemiz babamız her gün bizden şikayet alırdı. Kamil Amca ve Adem amca gibi bakkallarımız vardı bizim, tüm derdimizi çekebilen. Eger uşaklı şivesini iyi yapıyor isem bu bakkallarıma borçluyum. Top sesimize dayanamayıp durmadan eşim hasta diye yalan atan Ayşe teyzemiz vardı. Duvara vurmayın çocuklar evde oturamıyorum sizin yüzünüzden deyip bizi ayda 1 kere kovalayan Emir abimiz vardı. Simit oynarken dayak yemeye hep müsait olan Önder’imiz vardı. Top oynarken kendini en iyi gören ama aslında sırf yaşından dolayı hürmet gören abilermiz vardı. Onların kaçan toplarını alırsak bizi mahalle takımına alıcağını söylerlerdi ama bir türlü almazlardı. Mahallede 20 arkadaşın var ama senin sahip oldugun 5 6 kişilik bir dost grubun olurdu. Sende o abilerine inat, o dostlarınla kendi takımını kurmaya çalışırdın. Akşamları mahallemizin abileri bizi toplar kendi olaylarını çekirdek ve kola eşliğinde ballandıra ballandıra anlatırdı. Mesela bir keresinde hiç unutmam Hüseyin amcamız 2002 dünya kupasını tüm mahalle izlesin diye televizyonu dışarı çıkarmıştı. Tüm mahalle çıtını çıkarmadan 90 dk izlemişti. Hasan Şaş’ın o solak ile attığı gole öyle böyle sevinmemiştik. Bizi sokakta gören teyzelerimizin sepetleri aşağıya doğru inerdi  ( Oğlum bana 2 ekmek alıver). Eve girmezdik mesela hep salça ekmeği aşağıya isterdik.

Bizim zamanımızda kötülük yapılır, kavga edilirdi ama asla kin olmazdı. Kavga ettiğimiz kişi ile veya mahalle ile ertesi gün gülerek yine bir oyun ve sohbet aşamasına gelirdik. Şimdi öyle mi maşallah daha tartışma aşamasında anneler babalar birbirine giriyor. Eskiden neden kavga ettin diye birde evde azar yerdik. Belki de en masum ve en kötü huyumuz söz dinlememek ve eve geç gelmekti.Daha da ileriye gidersek balkonlardan düşen izmaritleri birbirimize hava atarak içmek. Son örnek kötü ama gerçek. Babalar ellerinde sigara, oğullarına sigara içme derse o işte bir mantık arayamıyorsunuz. Şimdi de öyle değil mi ? Büyüklerin ellerinden düşmeyen son teknoloji ama çocugunun o teknolojilerle çok vakit geçirmesinden şikayetçi. Birde 3 yaşındaki çocugun telefon kullanmasıyle övülen aileler var. Canım o teknolojilerin kullanımı en basite indirgemek için ne toplantılardan çıktı. Bırak da senin çocuk biraz kullansın.

Daha neler neler … Tüm oyunları ve olayları teker teker anlatmayı düşünüyorum. Biraz ipuçları veriyim. Mesela misket oynardık(Kuyumu ? Karış mı ?). Tetrisler,Uzun Eşşekler, Futbolcu kartları biriktirmeler, Taso, İsim Şehir vs gibi bir çok oyun sayabilirim. Oyunları arka arkasına ekledikçe çocukluğuma gitmiyor değilim. Deli gibi özledim. Tv izlemezdik biz, sabah en erken kalkan herkesi kaldırırdı bizde. Bütün gün dışarıda koşuşturmaktan akşam eve girer girmez uyurduk. Televizyon da belkide tek bildiğim ‘şahane pazar’ programıdır. Top maceralarımız var mesela, herkes gibi topu olan büyüktür, agadır, reisdir bizde o ne derse o olur. Atan topu alırdı gibi bir çok kurallarımız vardı aslında, okurken sizde bir gittiniz eskilere dimi yakalandınız 🙂

 

trnyns

- 1994 İZMİT Doğumluyum. 6 aylıkken yürüdüğümü ve 5 yaşındayken okuma ve yazmayı söktüğümü ailem ve akrabalarım yanımda, beni onaylamasa asla kimseye inandıramayan birisiyim.

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir